Polonyna treedt op tijdens herdenkingsbijeenkomst Oekraïne
Het Mano-koor Polonyna, bestaande uit deelnemers en collega’s van ons project Samen Sterk voor ontheemden uit Oekraïne in Rotterdam, heeft een mooie bijdrage geleverd door te zingen tijdens een bijzondere herdenkingsavond in de Laurenskerk ter gelegenheid van vier jaar sinds het begin van de grootschalige Russische invasie van Oekraïne.
Inwoners van Rotterdam, vertegenwoordigers van gemeente Rotterdam en de ambassade van Oekraïne in Nederland en leden van de Oekraïense gemeenschap kwamen samen om stil te staan bij verlies, veerkracht en solidariteit. Ruim 250 mensen waren aanwezig tijdens deze avond die werd georganiseerd door Oekraïens Huis in Rotterdam (WMO Radar) in samenwerking met Stichting VATAHA.
Er waren woorden van steun van burgemeester van Carola Schouten en van de Oekraïense ambassadeur in Nederland: Andriy Kostin. Predikant van het Laurenspastoraat Harold Schorren las een gebed voor dat hij speciaal voor deze avond geschreven had.
Geestelijk volkslied
Op het programma stond verder veel muziek en dans van onder meer Bozhena Hamar (sopilka), Victoria Hamar (bandura), Maria Kalytiak (sopraan), Natalia Abdulina (piano), volksdansgroep Mriya en het koor met Oekraïense roots Polonyna dat vanuit Stichting Mano is ontstaan. Negentien zangers van het koor traden op met een apart muzikaal blok onder leiding van Megan Davis, Zhanna Hopa en Artemii Yelisieiev.
Het koor, bestaande uit zowel Oekraïense als Nederlandse leden, bracht twee werken ten gehore die voor het Oekraïense volk een diepe betekenis dragen: ‘Hej, plyne kacha’ en het spirituele gebed ‘Bozhe velykyi, yedynyi’, vaak beschouwd als het geestelijk volkslied van Oekraïne.
Waardevol
‘Hej, plyne kacha’ is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een collectieve rouwzang. Het lied wordt gezongen ter nagedachtenis aan slachtoffers van geweld en oorlog en staat symbool voor gedeeld verdriet. ‘Bozhe velykyi, yedynyi’ is als een gebed om bescherming, kracht en licht. “Waar het eerste lied pijn en verlies belichaamt, brengt dit werk hoop en vertrouwen in de toekomst”, stelt collega Artemii.
Tijdens de uitvoering in de Laurenskerk was het volledig stil – een stilte die voelbaar was in de hele ruimte. Dit maakte een bijzonder optreden voor Polonyna nog specialer. Het was het eerste publieke optreden van het koor op deze schaal en in deze context. “Optreden in de Laurenskerk – de oudste kerk van Rotterdam – bracht een grote verantwoordelijkheid met zich mee, maar voelde tegelijk als een waardevol en betekenisvol moment voor het collectief.”
Kippenvel
De internationale verbondenheid was duidelijk voelbaar en zichtbaar. In de zaal waren zowel Oekraïners als Nederlandse inwoners aanwezig, onder wie Carola Schouten de burgemeester van Rotterdam en Andrii Kostin de ambassadeur van Oekraïne in Nederland.
Volgens aanwezigen zorgde het optreden voor een intense ervaring. Velen spraken na afloop over kippenvel. Een van de coördinatoren van Polonyna stelde na afloop: “Tijdens ‘Hej, plyne kacha’ voelde ik de pijn die in elk woord besloten ligt. En bij ‘Bozhe velykyi, yedynyi’ voelde ik juist hoop en licht. Het was ontroerend en belangrijk om daar samen te zijn.”
Moeilijke, maar belangrijke dag
Voor Stichting Mano staat sociale cohesie centraal. Deze herdenkingsavond liet zien hoe muziek een brug kan slaan tussen gemeenschappen. Door samen te herdenken ontstaat ruimte voor dialoog, begrip en solidariteit. Artemii: “Het was een zeer moeilijke, maar tegelijkertijd zeer belangrijke dag voor zowel ons koor als voor alle aanwezigen.”
Ook Open Rotterdam besteedde aandacht aan de herdenkingsavond.
