Ze waren onderwijzer, assistent-anesthesist, student of juist nog nooit naar school geweest. In de serie back2school volgen we vier vluchtelingen die hun oude leven moesten achterlaten. Met Stichting Mano werken ze aan een nieuw leven in Rotterdam. Na de zomer gaan ze alle vier weer in de schoolbanken!

Fatim (26)
Geboorteland: Guinee
In Nederland sinds: 5 jaar
Opleiding: Mbo Zorg en Welzijn
Stage: Gastvrouw, Stichting Mano

Toen Fatim naar Nederland kwam, moest haar inburgeringsdocent letterlijk haar hand vasthouden om haar te leren schrijven. Als kind was ze nooit naar school geweest, lezen en schrijven kon ze niet. Maar nu, vijf jaar verder heeft ze de smaak van het leren compleet te pakken: “Ik ga doorleren, want alleen thuis zitten, vind ik geen goed idee. Ik wil werken en onafhankelijk zijn.”

Een eigen business opzetten, dat lijkt Fatim wel wat. Dat is een groot contrast met hoe ze vijf jaar geleden in Nederland aankwam. “Ik moest vluchten uit Guinee vanwege ruzie met mijn familie. Ik was nog geen twintig jaar oud, alleen en nog nooit naar school geweest. Lezen en schrijven heb ik nooit geleerd. Bij de inburgeringscursus moest de docent mijn hand vasthouden om me te leren hoe ik moest schrijven.”

Maar het leren beviel Fatim. “Toen ik klaar was, zei mijn vriend: ‘Nu kun je verder gaan leren’. Dat vond ik een goed idee. Ik wil niet alleen thuis zitten. Ik wil werken en mijn eigen geld verdienen, want ik wil hier in Nederland blijven. Het is een veilig land en er zijn mensen die me kunnen en willen helpen.”

“De gemeente bracht me in contact met Stichting Mano. Ze wisten dat ik nog nooit naar school was geweest en dat ik extra hulp kon gebruiken. Mijn taaldocent en stichting Mano hebben me heel erg geholpen. Dankzij de taalcoach van Samen door Samen oefen ik met de taal. Ze hielpen me met het regelen van kinderopvang voor mijn jongste zoon, het aanvragen van mijn studiefinanciering en mijn studiekeuze. Dat is handig, want ik heb de taal wel geleerd, maar het blijft moeilijk voor me. Lezen gaat nog langzaam en in korte stukjes.”

In februari begon Fatim met de opleiding Zorg en Welzijn. “Ik werk graag met mensen, daarom heb ik die opleiding gekozen. Het is spannend hoor. Ik begrijp nog niet alles wat er in de klas wordt gezegd, dus misschien ga ik er wat langer over doen, maar ik vind het belangrijk om te studeren. Daardoor kan ik straks werken. Dat wil ik, want zonder werk, heb je geen leven, dan blijf je altijd afhankelijk.”

“Stichting Mano hielp me ook bij mijn stage. Ik ga bij hen aan de slag als gastvrouw: drinken inschenken, mensen welkom heten. Op die manier leer ik weer meer mensen kennen. Dat vind ik leuk. Dat is de beste manier om je thuis te voelen.”

Tekst: Ellen Mannens (El Tekst)

Dit project wordt mede mogelijk gemaakt door: